Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7207 K.2017/13472

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; mahkemece tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi isabetli olmamıştır.

Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan malî gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK m. 175). Yukarıda açıklandığı üzere, davalı kadın boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurludur. Boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tamamen ya da eşine göre daha fazla kusurlu eş yararına yoksulluk nafakasına hükmolunamaz. Gerçekleşen bu durum karşısında, kusur oranının hatalı olarak belirlenmesi sonucu kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmolunması isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmış olup, Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları erkek yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davacı erkek yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine göre erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.