Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7546 K.2016/10473

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 08.12.2015 gün ve 7159-23548 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Mahkemece,taraflarca açılan her iki boşanma davasının kabulüne, kadının ziynet eşyası alacağının ise kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 08.12.2015 tarih ve 2015/7159 esas 2015/23548 karar sayılı ilamı ile” davalı karşı davacı kadının bipolar duygulanım bozukluğu ve unipoler depresyon rahatsızlığı sebebiyle tedavi gördüğünün anlaşıldığı,

davada kadının ruhsal rahatsızlığının ileri sürüldüğü ve bu iddianın dosya arasındaki bir kısım delil ile de doğrulandığı , Türk Medeni Kanununun 409/2. maddesinde akıl hastalığı veya akıl zayıflığı iddiası halinde bu durumun ancak resmi sağlık kurulu raporu ile tespit edileceğinin belirtildiği bu durumda tek hekim tarafından verilen 27.06.2013 tarihli raporun yeterli olmadığı bu durumda mahkemece bu hususun bekletici mesele yapılarak kadının kısıtlanmasını gerektirecek bir durumun varlığının tespiti konusunda vesayet makamı olan Sulh Hukuk Mahkemesine ihbarda bulunması veya kendiliğinden bu konuda kadının yeniden sevk edilerek resmi sağlık

kurulu heyetinden oluşacak şekilde yeterli bir rapor alınıp delillerin birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken tek hekim raporuna İtibar edilerek hüküm kurulmasının doğru olmadığı “ gerekçesiyle bozulmuştur.

Yapılan incelemede Dairemizin bozma ilamında, tarafların temyiz sebeplerinin sınıflandırılmasının maddi hatadan kaynaklandığı anlaşıldığı gibi, ilamda kadına ait olduğu belirtilen unipoler depresyon rahatsızlığının davacı karşı davalı erkeğe ait rahatsızlık olduğu anlaşılmaktadır.

Davalı karşı davacı kadının ruhsal rahatsızlığının ileri sürülmesi ve bu iddianın dosya arasında bir kısım delille de doğrulanmasının yanında davalı karşı davacı kadın da, erkeğin ruhsal rahatsızlığım ileri sürmüştür. Davacı karşı davalı erkek unipoler depresyon tanısı ile tedavi gördüğü, erkeğe ait ilaç kullanım raporunda da psikojik belirtisiz ağır depresif nöbet, bipolar depresyon, yaygın anksiyete tanılarının da konulduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda tarafların, taraf ve dava ehliyetine sahip olmaları dava şartlarından (6100 s. HMK m. 114/1-d) olup, bu husus kamu düzeniyle ilgilidir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığının, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırmakla yükümlüdür. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler (6100 s. HMK m. 115/1). Davada, tarafların ruhsal rahatsızlığı ileri sürülmüş vc bu iddia dosya arasındaki bir kısım delille de doğrulanmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş. Türk Medeni Kanununun 405. ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 56. maddesi uyarınca davacı karşı davalı erkek ile davalı karşı davacı kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılarak sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesinden ibarettir. Bu yön göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunarak işin esası hakkında karar verilmesi usul ve kanuna aykırı bulunmuştur.

Ne var ki, bu hususlar Dairemizin ilk incelemesinde gözden kaçtığı anlaşılmakla, davalı karşı davacı kadının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 08.12.2015 tarihli bozma ilamının kaldırılmasına, hükmün yukarıda açıklanan nedenle değişik gerekçe ile bozulmasına, tarafların diğer temyiz itirazlarının ise şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.