Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7574 K.2016/8448

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı anne tarafından kişisel ilişki yönünden; davacı-karşı davalı baba tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı annenin kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının, davacı-karşı davalı babanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı baba, velayetin değiştirilmesi istemli dava açmış, 10.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını kademeli (terditli) hale getirerek müşterek çocuğun velayetinin davalı-karşı davacı anneden alınarak kendisine verilmesini, bu talebi kabul edilmediği takdirde ise müşterek çocuk ile kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı babanın velayetin değiştirilmesine ilişkin talebi reddedilmiş, ancak kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine karar verilmiştir. Davanın kısmen kabulü söz konusu değidlir. İki ayrı dava değil tek dava vardır.

Bu nedenle babanın kademeli talebi kabul edildiğinden sadece davacı-karşı davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken ve aynı nedenle mahkeme masraflarının davalı-karşı davacı üzerinde bırakılması gerekirken yazılı şekilde davalı-karşı davacı anne yararına vekalet ücreti ve yargılama gideri takdiri usul ve yasaya aykırıdır.

3- Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte olmalıdır (HMK m. 297). Mahkemece baba ile 2008 doğumlu müşterek çocuk Tuana Asel arasında yarı yıl tatilinde kurulacak kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş tarihleri ve saatlerinin gösterilmeden, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm tesis edilmesi doğru görülmemiştir. Ancak, yapılan bu yanlışlıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış, hükmün bu bölümlerinin düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m. 438/7).