Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7663 K.2016/7893

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi, ortak çocuk yararına hükmolunan nafakaların miktarları, ziynet alacağı davasının kısmen kabulü yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kendi davasının reddi, şahsi ilişki ve harç yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre tarafların müşterek çocukları 2011 doğumlu ...... ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı-davalı kadın dava dilekçesiyle 4 adet 40 gram 22 ayar bilezik, 1 adet 22 ayar set, 11 adet hediyelik bilezik, 18 adet çeyrek altın, 6 adet yarım ve 1 adet tam altının eşi tarafından alınarak borçlarına harcandığını, bir kısmının ise erkek adına banka kasasına konulduğunu, sadece gramını hatırlamadığı 1 adet bileziği ablasına verdiğini iddia etmiş, davalı- davacı erkek ise l bileziği kadının kardeşine verdiğini, 3 adet hediyelik bilezik, 2 adet çeyrek altın ve 1 adet alyansın kendisinde bulunduğunu, bunun dışında kalan davaya konu ziynetlerin ise bir kısmı bozdurularak kadın adına araba alındığını,

geriye kalan kısmının ise ev alımında peşinat olarak kullanıldığını savunmuştur. Mahkemece, erkeğin kabul ettiği 3 adet bilezik, 2 adet çeyrek ve 1 adet alyansın kadına iadesine karar verilmiştir. Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı-davacı erkek yaptığı savunma ile uhdesinde kalan ve eşi tarafından ablasına verilen 1 adet bilezik dışında kalan ziynetlerin bozdurulduğunu kabul etmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemece davacı-davalı tarafından ablasına verilen 1 adet bilezik dışında kalan, dava dilekçesinde talep ettiği ziynet eşyalarının tamamına hükmolunacak yerde, usul ve yasaya aykırı olarak sadece davalı-davacı erkek tarafından kabul edilen 3 adet hediyelik bilezik, 2 adet çeyrek altın ve l adet alyansın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirtirmiştir.

4-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı-davacı erkeğin 12 AH 615 plaka sayılı aracın yarısının kendisine aidiyetini talep etmesi, mal rejimine ilişkindir. Davalı-davacı erkeğin bu talebinin incelenebilmesi eşler arasındaki mal rejiminin sona ermesi halinde mümkündür. Boşanma yönünden oluşacak hüküm kesinleşmedikçe, bu taleplerin incelenmesi yasal olarak mümkün bulunmamaktadır.

Şu hale göre; davalı-davacı erkeğe, talebine yönelik olarak Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri gereğince nispi harcını tamamlaması için süre verilmesi, tamamlandığı takdirde mal rejimine ilişkin talebin tefrik edilmesi, verilen süre içerisinde harç tamamlanmadığı takdirde, Harçlar Kanununun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, mahkemece yanlış gerekçeyle işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.