Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7847 K.2017/13300

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davalı erkeğe kusur olarak yüklenen fiziksel şiddet vakıasına dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında davacı kadının dayanmadığı, dayanılmayan vakıanın karşı tarafa kusur olarak yüklenemeyeceği ancak tarafların gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen kusurlu davranışlarına göre, davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının dava dilekçesinde yer alan maddi tazminat talebi Türk Medeni Kanunu 174/1 maddesi kapsamında boşanma davasının eki niteliğinde maddi tazminat talebi değildir. Hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HUMK m.75; HMK m.26/2). Hal böyle iken mahkemece davacı kadının Türk Medeni Kanunu m.174/1 kapsamında maddi tazminat talebi bulunmadığı halde talep aşılarak davacı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Hakim talepten fazlasına hükmedemez (HMK m.26). Davacı kadının yoksulluk nafakası talebi olmadığı halde, kadın lehine yoksulluk nafakasına (TMK m.175) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.