Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/7905 K.2017/13304

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğe kusur olarak yüklenen "eşini istemediğini beyan ettiği" vakıasına kadının dayanmadığı, dayanılmayan vakıaların kusur belirlemesine esas alınamayacağı, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere erkeğin eşinin babasına hakaret ettiği, kadının da kendi isteği ile Türkiye'ye döndüğü, yurt dışında yaşamayı sevmediğini dile getirdiği ve eşini bıçakla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı kadının davalı-karşı davacı erkeğe göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü doğru olmamıştır.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davacı-karşı davalı kadın ağır kusurludur. Ağır kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilemez. Bu husus gözetilmeden davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.