Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8033 K.2016/8372

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vasisi tarafından, kusur belirlemesi, mahkemece hükmolunan nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tüm dosya kapsamından; davalı erkeğin akıl hastası olduğu ve kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından açılan dava, münhasıran Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olup, akıl hastalığına (TMK m. 165) dayalı bir dava bulunmamaktadır. Davalının hareketleri iradi olmadığından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" hukuki sebebine dayanarak boşanmaya karar verilemez. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü doğru görülmemiştir. Ancak hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış, yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerinin hasren yapılan incelemesine gelince:

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı vasisinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yukarıda 1. bentte açılandığı üzere; davacı tarafından açılan dava, münhasıran Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesine dayalı olup, akıl hastalığına (TMK m. 165) dayalı bir dava bulunmamaktadır. Mahkemece, davalı erkek tam kusurlu bulunarak davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiş ise de; davalı erkek Türk Medeni Kanunu’nun 405. maddesi uyarınca kısıtlanmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında; davalının hareketlerinin iradi olduğundan bahsedilemez. Hal böyleyken, mahkemece davalı erkeğin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi, isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.