Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8068 K.2017/9542

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından, kabul edilen boşanma davasındaki kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi ile maddi tazminatın miktarı yönünden; davacı-karşı davalı erkek tarafından ise, katılma yolu ile her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-karşı davalı erkek hükmü Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. maddesi uyarınca katılma yoluyla kendi açtığı boşanma davasının reddi yönünden de temyiz etmiştir. Katılma yoluyla temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır. Davalı-karşı davacı kadın, hükmü davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz etmediğine göre, bu yönden davacı-karşı davalı erkeğin katılma yoluyla temyiz hakkı da bulunmamaktadır. Bu sebeple, davacı-karşı davalı erkeğin kendi boşanma davasının reddine yönelik katılma yolu ile temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Tarafların diğer temyiz itirazlarına hasren yapılan incelemeye gelince.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.