Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8123 K.2016/9309

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan tazminatlar yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, hükmolunan tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına hükmedilmişse de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, erkeğin kız kardeşinin ortak konutta kalması nedeniyle sorun yaşandığı, davalı-davacı kadın tarafından iddia edilmişse de, erkeğin kardeşinin ayrılmasından sonra evlilik birliğinin devam ettiği ve kadının dedesinin cenazesine geç gönderildiği iddiasının kanıtlanamadığı, bu nedenle erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, tarafların karşılıklı olarak ailelerinin evliliğe müdahalelerine sessiz kaldıkları ve birlikte yaşamaktan kaçındıkları anlaşılmaktadır.

Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına tazminat verilemez. (TMK m. 174/1-2) Davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.