Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8486 K.2017/14562

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat, maddi tazminatın miktarı nafakaların miktarı, ziynet alacağı davasında erkek lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, maddi tazminat ile ziynet alacağı davası ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece, davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden, tarafların barışarak yeniden bir araya gelmesinden sonra davalı erkeğin eşine anlaşmalı boşanma konusunda baskı yaptığı, davacı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşamaya sebep olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş lehine tazminata hükmedilemez. Hal böyle iken erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın yararına maddi tazminata (TMK m. 174/1) hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir

3- Davacı kadının yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasından ev hanımı olduğu tespit edildiği halde, davalı erkek tarafından dosyaya temyiz aşamasında sunulan ... kaydında aktif çalışan olduğu görülmektedir. Mahkemece, davacı kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise işin sürekli mahiyette olup olmadığı, gelirinin düzenli ve yeterli olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak yoksulluk nafakası (TMK m. 175) istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.