Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8539 K.2016/10844

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından asıl ve karşı boşanma davaları ile ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2- Karşılıklı boşanma davalarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı erkek Türk Medeni Kanununun 166/son, davalı-karşı davacı kadın ise 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hükmün gerekçesine “Türk Medeni Kanununun 166-son maddesi gereğince önceki boşanma davasının reddi kararının kesinleşmesinden itibaren 3 yıllık fiili ayrılık süresinde eşlerin biraraya gelmediği” gerekçesiyle, tarafların davalarının kabulü ile Türk Medeni Kanununun 166-son maddesi gereği boşanmalarına karar verildiği yazılmış, gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ise Türk Medeni Kanununun 166/3.maddesi gereğince boşanmalarına karar verildiği yazılmak suretiyle gerekçe ile hüküm ve talep arasında çelişki yaratılmıştır.

Hangi davanın ne şekilde nitelendirildiği ve hangi hukuki sebebe göre sonuçlandırıldığı anlaşılmamaktadır. Bu husus diğer yönler incelenmeksizin tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.