Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8584 K.2017/14608

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece Türk Medeni Kanunun 166/son maddesi koşulları oluştuğundan bahisle tarafların Türk Medeni Kanunun 166/son maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş ve taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanmanın ferileri konusunda hüküm kurulmuş ise de, gerekçeli kararda taraflara hangi kusurların atfedildiği ve eşit kusurlu kabul edilme sebepleri açıklanmamıştır.

Anayasanın 141/3. maddesi “bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır” buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel mahkeme kararında, taraflara yüklenen kusurlu davranışlar ile maddi tazminatın ve yoksulluk nafakası talebinin kabulüne ilişkin gerekçeler karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.