Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8751 K.2017/2768

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14/03/2017 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece; "davacı kadının kardeşlerinin erkek eşe fiziksel şiddet uygulaması, kadının ailesinin evlilik birliğine müdahale etmeleri, kadının ziynet eşyalarını eşinin rızasını almaksızın ailesine vermesi ve eşine sen erkek değilsin, sen adam değilsin, senin elinden bir iş gelmiyor şeklinde sözler söylemesi sebepleriyle boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu, erkek eşin kadına fiziksel şiddet uyguladığına ilişkin tanık beyanlarının çelişkili olması,

bu vakıa erkek eşe kusur olarak yüklense dahi kadın eşin ağır kusurlu olduğu ve erkek eşin boşanmaya karşı çıkmasının hakkın kötüye kullanılması olmayacağı" gerekçesiyle, kadının boşanma davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin eşinin gözünü morartacak şekilde fiziksel şiddet uyguladığı ve eşinin ailesi ile görüşmesine engel olduğu, buna karşılık davacı kadının da eşine "sen erkek değilsin, sen adam değilsin, senin elinden bir iş gelmiyor" şeklinde sözler söylemek suretiyle eşini aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun ona bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Bu sebeple kadının ziynet eşyalarını kendi ailesine vermesi kadına kusur

olarak yüklenemez. Davacı kadının kardeşlerinin erkek eşe fiziksel şiddet uygulaması olayında kadının bir dahilinin olduğu iddia ve ispat edilmediğinden, kadının ailesinin evlilik birliğine müdahalelerine yönelik tanık beyanlarının ise soyut nitelikte bulunması sebebiyle, bu vakıalar da kadına kusur olarak yüklenemez. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davanın kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı kadının ziynet ve çeyiz eşyası alacağı talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması da (HMK m.26) usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.