Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8827 K.2017/14372

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi reddedilen tazminat ve ziynet istemi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden kadının, erkeğin birlik görevlerini yerine getirmemesi nedeniyle evi terk etmek zorunda kaldığı, bu durum karşısında kadına müşterek haneyi terk vakıasının kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır.

Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen hadiselere göre davalı-davacı erkeğin birlik yükümlülüklerine uymayarak ve maddi ve manevi anlamda evliliğin sorumluluklarını üstlenmeyerek, davacı-davalı kadının ise erkeğin eşyalarını kapının önüne koyarak evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden oldukları, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu husus gözetilmeden, tarafların eşit kusurlu olarak kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucunda kadının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.