Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/8962 K.2017/14880

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına hükmedilmiş ise de; davalı erkeğin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127, 128, 129. maddeleri gereğince davaya süresinde cevap vermediği anlaşılmıştır. Davalı erkek süresinde cevap dilekçesi vermediğinden kadının kusurlu olduğuna yönelik bir vakıa ileri sürülemez ve davacı kadına kusur yüklenemez. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin aşırı şekilde borçlandığı ve borçların sebebini açıklayamadığı, evi ve eşiyle ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi tazminat talebinin reddedilmesi doğru değildir.