Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9137 K.2016/9784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve manevi tazminat yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise müşterek çocuk lehine bağlanan nafaka ve manevi tazminat miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle müşterek çocuk yararına hükmedilen nafakanın dava tarihinden boşanma hükmünün kesinleşme tarihine kadar tedbir, kesinleşme tarihinden itibaren de iştirak nafakası olarak verildiğinin anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı- karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delillerden, davacı-davalı erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davalı-davacı kadının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda, davacı-karşı davalı erkek daha ağır kusurlu olmakla birlikte davalı-karşı davacı kadının da az da olsa kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Tarafların her ikisi de boşanma isteğiyle dava açtığına göre, evliliğin devamında taraflar için bir yarar kalmamıştır.

Bu durumda; davacı-karşı davalı erkek de dava açmakta haklıdır. Ancak, davalı-karşı davacı kadının davasında verilen boşanma hükmü temyiz edilmeyip kesinleştiğinden, davacı - karşı davalı erkeğin boşanma davasının konusu kalmamıştır.

O halde, bu husus gözetilerek davacı-karşı davalı erkeğin boşanma talebi hakkında "konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmek ve haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.