Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9299 K.2016/9487

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; tazminatların ve nafakaların miktarı ile ziynetin reddedilen kısmı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de tarafların yaptırılan ekonomik sosyal durum araştırmasına göre, erkeğin 850 TL geliri olduğu ve borçları bulunduğu, davacı kadının ise 02.05.2015 tarihli duruşmada işe girdiğini beyan ettiği görülmüştür. Bu durumda Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının davacı kadın yararına gerçekleşip gerçekleşmedği, kadının çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise çalışmasının düzenli ve sürekli olup olmadığı ve elde edilen gelirin kadını yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı araştırılmadan yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadının tazminat taleplerine faiz isteği bulunmamaktadır. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m. 26). Faiz isteği konusunda talep bulunmadığı halde istek dışına çıkılarak kadın yararına takdir edilen tazminatlara faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.