Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9425 K.2017/6532

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra Türk Medeni Kanununun 174/1-2 ve 178. maddeleri uyarınca süresinde açılmış maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacının, davalı aleyhine ...

3. Aile Mahkemesinin bu 11/07/2014 tarih ve 2013/1014 esas, 2014/642 karar sayılı kararı ile evlilik birliğinin sarsılması (TMK m.166/1) hukuki sebebine dayalı olarak açtığı boşanma davasında, davalı erkeğin kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verildiği ve kararın 16.10.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden sonra açılan, boşanmanın fer'i niteliğindeki tazminat taleplerinin değerlendirilmesinde esas alınacak kusur; boşanma davasında belirlenen ve boşanma sebebi olarak kabul edilmiş olan kusurdur.

Boşanmaya dair dosyanın incelenmesinde; davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verildiği, davacı kadının tahkikat aşamasında talep ettiği maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin ise bu taleplerini harçlandırması için davacıya süre verildiği ve süresinde harç yatırılmadığı gerekçesiyle davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin usulden reddine karar verildiği, bu itibarla reddin kesin hüküm teşkil etmediği anlaşılmaktadır.

Boşanma davalarında talep edilen maddi ve manevi tazminat boşanmanın fer'i niteliğinde olup harca tabi olmadığından harç yatırılması için süre verilmesi sonuç doğurmaz.

Öyleyse mahkemece boşanma kararının kesinleşen gerekçesi de dikkate alınarak tarafların delilleri toplanıp davacının tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin işin esasına girilerek incelenmesi gerekirken hatalı gerekçe ile davanın kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.