KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/9552 E., 2018/586 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ocak 2018
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
... Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı ile vekalet ücreti yönünden, davalı erkek tarafından ise, tazminatların miktarı, ziynet alacağı davasının kabulü ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı kadın, dava dilekçesi ile talep ettiği ziynetlerin, eşi tarafından rızası olmaksızın elinden alındığını ve ev alımında kullandığını iddia etmiş, davalı erkek ise ziynetlerin kadında kaldığını savunmuştur.
Mahkemece, takıların düğünden sonra ev için davalı tarafından alındığı, ayrıca tanığın beyanına göre tarafların bir kısım altınları da tedavi için harcadıkları bu haliyle altınların davalı tarafından davacıdan alındığı iade edilmediği, davalının bu altınları davacının kendisine bağışladığı hususunu ispat edemediği gerekçesiyle ziynetlere ilişkin talebin kabulüne karar verilmiş ise de; altınların davalı tarafından ev yapımı için alındığı hususu duyumdan ibaret olup ispatlanamadığı gibi bir kısmının tedavi için harcandığı hususu davacı tarafından ileri dahi sürülmemiştir.
Toplanan delillerden 2 adet yüzük dışında kalan ziynet eşyalarının erkek tarafından alındığı ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadının ziynetlere yönelik talebinin 2 adet yüzükle sınırlı olarak kabulü gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/9552, K. 2018/586, 16 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama