Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9585 K.2017/3789

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise davacı-karşı davalı erkeğin kabul edilen boşanma davası ile tazminatların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2017 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi.

Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... geldi, vekili gelmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece davacı- karşı davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda kadına nazaran ağır kusurlu olduğu kabul edilerek her iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Dava dilekçesinde; davacının iddiasının dayanağı olan bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerinin gösterilmesi gereklidir (HMK m. 119/1-e). Mahkeme, taraflarca usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Her dava açıldığı tarihteki şartlara tabidir. Davadan sonra oluşan olaylar boşanma kararında esas alınamaz, ancak yeni bir davanın konusu olur.

Davacı-karşı davalı erkeğin, mahkemece "güven sarsıcı ve küçük düşürücü" olarak kabul edilen davranışına, davalı- karşı davacı kadın tarafından usulüne uygun şekilde vakıa olarak dayanılmadığı gibi, dava tarihinden sonra meydana gelen bu olay eldeki davada dikkate alınamaz.

Aynı şekilde, davalı- karşı davacı kadına kusur olarak yüklenen hakaret ve aşağılama vakıalarına da davacı- karşı davalı erkek tarafından usulüne uygun şekilde dayanılmamış olup, kadına kusur olarak yüklenmesi mümkün bulunmamaktadır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı-karşı davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği ve eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-karşı davacı kadının da eşini tırnaklamak suretiyle fiziksel şiddete yönelik davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Taraflara yüklenen diğer kusurlu davranışlara ilişkin dinlenen tanık beyanları Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir.

Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre de davacı- karşı davalı erkek ağır kusurlu olup, tarafların boşanma davalarının kabulü bu bakımdan sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, tarafların bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.