Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/9975 K.2018/2115

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının reddedilen davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-karşı davacı kadın tam kusurlu kabul edilerek erkeğin davası kabul edilmiş ve tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Davacı-karşı davalı erkek, dava dilekçesinde 14 Haziran 2014 tarihinden itibaren davalı-karşı davacı kadının ailesinin yanında ikamet ettiğini, ayrı yaşama sürecinde eşi ile barışmak için büyükleri ile Çivril'e gittiğini, davalı-karşı davacı kadına bir şans daha vermek istediğini, defalarca aradığını ancak davalı-karşı davacı kadının barışmaya yanaşmadığını beyan etmiştir.

Davacı-karşı davalı erkek tanığı ..., davacı-karşı davalı erkeğin yanına gelerek eşiyle barıştırması için aracı olmasını istediğini ancak davalı-karşı davacı kadının kabul etmediğini, davalı karşı davacı kadın tanığı ... de, davacı-karşı davalı erkeğin barışmak için ...l'e geldiğini ancak tarafların anlaşamadıklarını beyan etmişlerdir.

Davacı-davalı erkeğin bu davranışları, davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına kusur olarak atfedilen davranışları affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı anlamına gelir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemez.

Bundan sonra da kadına kusur olarak yüklenebilecek yeni bir olayın varlığı da kanıtlanamadığına göre, davacı-karşı davalı erkeğin açtığı boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davacı-karşı davalı erkeğin barışma girişimleri sonuçsuz kaldığına göre kadının kusurlu davranışlarının affedildiğinden bahsedilemez. Erkeğin boşanma davasının kabulü doğru olduğundan hükmün onanması gerektiği görüşündeyim. Bu sebeple sayın çoğunluğun 2. nolu bozma kararına katılmıyorum.