KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2017/1044 E., 2018/12076 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Manevi Tazminat
Karar Metni
256 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Davacı kadın vekiline tebliğe çıkarılan davalı tarafın temyiz dilekçesi muhatabın daimi çalışanı imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.
Vekil adına daimi çalışanına yapılan iş bu tebligatlarda, tebliğ memuru tarafından, tebligatın yapılması gereken avukatın, tevziat sırasında belirtilen adreste bulunup bulunmadığı ve bulunmama sebebi belirlenmeden, tebligatın muhatap olan vekil yerine, daimi çalışanına tebliğ edildiği görülmekte olup, bu durumda tebliğ işlemleri, 7021 sayılı Tebligat Kanunu'nun 17. maddesi ve Yönetmeliğin 26. maddesi hükümlerine uygun yapılmadığından usulsüzdür (HGK'nun 30.01.2013 Tarih, 2012/6-644 E. - 2013/146 K. sayılı ilamı).
Bu itibarla temyiz dilekçesinin, Tebligat Kanunu'nun 17 maddesi uyarınca usulüne uygun olarak davacı kadın vekiline tebliğ edilerek temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere;
2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından;
Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2017/1044, K. 2018/12076, 30 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama