Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1276 K.2017/14958

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece 12.03.2015 tarihli karar ile tefhim edilen kısa kararda tarafların kimlik bilgileri yazılarak boşanmalarına karar verilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise davacı-karşı davalı ...'ın boşanma davasının kabulü ile boşanmalarına, davalı-karşı davacı ...'ın davasının kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Dairemizin 2015/17119 esas, 2016/8423 karar ve 26.04.2016 tarihli kararı ile gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağından bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak ve ikinci kararında kısa karar ile hüküm arasındaki çelişki giderilmiş ancak hükmün sonuç kısmında, davalı-karşı davacı kadının dava dilekçesinde boşanma ve ferilerine yönelik talepleri olmasına rağmen mahkemece; gerek kısa kararda gerekse buna uygun gerekçeli kararda sadece davalı-karşı davacı kadının davasının kısmen kabulüne denilmekle yetinilmiştir.

Bu durumda mahkeme, kabul edilen hususun hangi talep veya taleplere ilişkin olduğuna hükümde yer vermemek suretiyle, yasada açıklanan şekle uymayan, infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm oluşturmuştur.

Mahkemece, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenilen borç ve tanınan hakların, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilerek (HMK.md.297/2), infaza elverişli nitelikte karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.