Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/128 K.2018/12913

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, müşterek çocuk ...'un velayeti yönünden; davalı kadın tarafından ise, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davasının kabulü nedeniyle davacı erkek yararına maktu vekalet ücreti takdir edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yersiz bulunmuştur. 2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Velayet düzenlemesinde; çocukla ana ve baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır.

Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek ise, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde vermesi gereken karar; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Velayet kamu düzenine ilişkin olup, re'sen araştırma ilkesi geçerlidir. Bu nedenle yargılama sırasında meydana gelen gelişmelerin bile göz önünde tutulması gerekir.

Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Çocukların üstün yararı gerektirdiği takdirde görüşlerinin aksine karar verilmesi mümkündür.

Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir.Velayetin düzenlemesinde, çocukların kardeşlik ve paylaşım duygusunun gelişimi için çocuğun üstün yararı gerektirmediği taktirde "kardeşlerin birbirinden ayrılmaması ilkesi" esastır. Kardeşlerin birbirinden ayrılmasının onların bedeni ve ruhi gelişimlerine olumsuz etki yapacağı kuşkusuzdur.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, tarafların ortak çocuklarından 12.03.2008 doğumlu ...'un velayeti davalı anneye, 15.08.2009 doğumlu ...'in velayeti ise davacı babaya verilmiştir. 21.04.2016 tarihli sosyal inceleme raporuna göre velayeti davalı anneye verilen ...’nın anne yanında, velayeti babaya verilen ...’in de baba yanında kaldığı,21.04.2016 tarihli sosyal inceleme raporuna göre ortak çocuk ... ile yapılan görüşmede annesi ile kalmak istediğini beyan ettiği görülmüştür.Tanık beyanlarından davalının bir başka erkekle beraber yaşadığı anlaşılmaktadır.

Toplanan delillerden, 12.03.2008 doğumlu ...’un üstün yararı gözetildiğinde ve zorunluluk olmadıkça kardeşlerin birbirinden ayrılmaması gerektiği ilkesi de göz önünde tutularak velayetinin davacı babaya verilmesi gerekirken, davalı anneye verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.