Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1304 K.2019/810

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince; davacı erkeğin eşine hakaret ettiği, ortak konuttan kovduğu, yoldan geçene bakıyorsun dediği, davalı kadının ise kızı ile birlikte eşine fiziksel şiddet uyguladığı gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına, davalı kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve 400,00 TL yoksulluk nafakasına (TMKm.

169-175), 12.0000 TL maddi, 8.000 TL manevi tazminata (TMK m. 174/1-2), davacı erkeğin manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş, davacı erkeğin istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, görevli ...

Bölge Adliye Mahkemesince 1. Hukuk Dairesi 2016/75 Esas - 2016/52 Karar sayılı kararla; ilk derece mahkemesi tarafından davacı erkeğe kusur olarak yüklenen tehdit, aşağılama, yoldan geçene bakıyorsun dediği, vakıalarına davalı kadın tarafından dayanılmadığını, usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğini, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları kabul ederek, davacı erkeğin yoksulluk nafakası ve kendi manevi tazminat talebinin reddine yönelik istinaf talebinin esastan reddine, kusur belirlemesi,

kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden istinaf talebinin kabulüne, taraflar eşit kusurlu kabul edildiğinden davalı kadına maddi ve manevi tazminat verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesi hükmünün hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine "Davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine" yazılmasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı erkeğin eşine ve eşinin kızına başka erkeklerle birlikte oldukları ve iki kişi ile yakaladığı yönünde namus ve haysiyetlerine yönelik söylemlerde bulunduğu ortak konuttan kovduğu, davalı kadının ise kızı ile birlikte eşine fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğuna ilişkin ilk derece mahkemesi kararı isabetli olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen tarafların kusur belirlemesine ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda davacı erkek ağır kusurlu olup, bu kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın boşanma sonucu eşin maddi desteğinden yoksun kalacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu durumda tarafların ekonomik ve sosyal durumları, kusurun ağırlığı, hakkaniyet kuralları gözetilerek davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.