Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1492 K.2018/13533

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından bağımsız tedbir nafakası davasının reddi, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile velayet yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen tazminat ve iştirak nafakası talepleri ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyizi itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesinde kendisi ve ortak çocuklar yararına ayrı ayrı bağımsız tedbir nafakası talep etmiştir. Mahkemece bağımsız tedbir nafakası davasının reddine karar verilmiştir. Ortak çocukların fiili ayrılık tarihinden itibaren baba yanında kaldıkları anlaşılmaktadır. Ortak çocuklar yararına bağımsız tedbir nafakasına hükmolunmamasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; yargılama ve toplanan delillere göre; davalı-karşı davacı erkeğin, eşinin ailesiyle görüşmesini istemediği, eşinin ailesinin ortak konuta gelmesini istemediği ve eşinin ailesinin evine gitmesini kısıtladığı dikkate alındığında davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

O halde, davacı-karşı davalı kadının bağımsız tedbir nafakası davasının kadın yönünden kabulüyle kadın yararına uygun miktarda bağımsız tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken yazılı şekilde tamamen reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dosya içerisine davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz aşamasında ibraz edilen işe giriş bildirgesine göre kadın 12.06.2017 tarihinde işe girmiş görünmektedir. Mahkemece kadının sürekli ve düzenli gelir getiren bir işte çalışıp çalışmadığı, gelir elde ediyorsa bu gelirin kendisini yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağı, işten ayrılmış ise hangi tarihte işten ayrıldığı ve kendi rızası ile işten ayrılıp ayrılmadığı araştırılıp gerçekleşecek sonucu uyarınca yoksulluk nafakası (TMK m. 175) hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.