Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1504 K.2019/1826

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışıda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğunu kabul ederek, davacı kadının boşanma davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın diğer fer'ileri ile birlikte davacı kadın yararına 30.000,00 TL maddi tazminata (TMK m. 174/1) karar vermiş, davalı erkeğin istinaf kanun yolu başvurusu ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 19.12.2016 tarihli ve 2016/21 esas, 2016/54 sayılı kararıyla esastan reddedilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

27.02.2019 (Çar. )