Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1599 K.2018/11854

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, asıl ve birleşen davanın reddi yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise, birleşen davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-davalı ... , 10.08.2016 tarihli dilekçesiyle davasından feragat ettiğini bildirdiğinden, bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerle, davacı-davalı kadının yatağını ayırarak birlikte yaşamaktan kaçındığı, tanık ...'ın beyanından ise davacı-davalı kadının eski kocasından “kocam” diye bahsettiği ve “kocam beni evden atmasaydı ondan ayrılmayacaktım” ifadelerini kullanarak güven sarcısı davranışta bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-davacı erkek dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin davası yönünden boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.