Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1698 K.2019/1474

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminat miktarı ve görevsizlik kararı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, reddedilen manevi tazminat talebi, görevsizlik kararı, ziynet alacağı ve ev eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan ziynet alacağı ve ev eşyasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan ziynet alacağının miktarı 20.000,00 TL, eşya alacağı ise 15.364 TL olup karar tarihindeki kesinlik sınırını aşmadığından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi gereğince temyiz sınırı altında kalan para alacağına ilişkin karar kesindir. Açıklanan nedenle, davalı-karşı davacı erkeğin ziynet ve eşya alacağına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların diğer temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yapılan yargılama sonucu ilk derece mahkemesince verilen karar davacı-karşı davalı kadın tarafından erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve görevsizlik kararı yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi, ev eşyası alacağı, görevsizlik kararı, ziynet alacağı ve vekalet ücreti yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davacı-karşı davalı kadının kusur belirlemesine ve reddedilen tazminat taleplerine, davalı-karşı davacı erkeğin ziynet eşya alacağına yönelik istinaf taleplerinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, diğer istinaf taleplerinin reddine, hükmün bu yönlerden düzeltilerek yeniden hüküm tesisine karar verildiği halde, reddedilen istinaf talepleri hakkında ret kararı ile yetinilecek yerde, reddedilen bu talepler ve istinaf başvurusuna konu edilmeyen yönler hakkında yeniden hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).