Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1706 K.2017/4464

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, katılma yoluyla kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle karşılıklı açılan boşanma davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece kadının belirlenen kusurlu davranışlarının yanında erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, bu olay nedeniyle hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu ve bu hükmün açıklanmasının geriye bırakılmış olduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı-karşı davacı erkek, kadına oranla daha ağır kusurludur ve bu kusurlu davranışlar kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek niteliktedir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.