Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1954 K.2018/13524

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü ile asıl davada hükmolunan nafakalar, maddi ve manevi tazminatların miktarları yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; asıl dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; davacı kadının davası Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi ve erkeğin karşı davası Türk Medeni Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca kabul edilerek, tarafların boşanmalarına karar verilmiş gerekçede erkeğin tamamen kusurlu olduğu, kadının kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığı kanıtlanamamıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 166/2. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için davacı-karşı davalı kadının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Gerçekleşen olaylara göre, davalı-karşı davacı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurludur. Mahkemece davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddi gerekirken, "taraflar bakımından bu aşamadan sonra çocuklar ve toplum açısından korunmaya değer kalmadığı, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı" gerekçesiyle kabulüne karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.