Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2340 K.2018/13114

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davalı-karşı davacı erkek ise; davacı-karşı davalı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20/11/2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... lı ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldiler.

Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadının ağır kusurlu olduğunu kabul ederek, karşılıklı boşanma davalarının kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın diğer fer'ileri ile birlikte davalı-karşı davacı erkek yararına 10.000,00 TL manevi tazminata (TMK m.174/2) karar vermiş, taraflarca bu hüküm yönünden de istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ...

Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 13.01.2017 tarih E.2016/123 - K.2017/31 sayılı kararla, tarafların davalı-karşı davacı erkek yararına hükmolunan manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına nazaran davalı-karşı davacı erkek yararına yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.