Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/248 K.2018/1451

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.02.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekilleri Av. ... ve Av. ... ile karşı taraf temyiz eden davacı ... ve vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre

davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece verilen 22.03.2012 tarihli ilk kararda, kadın yararına aylık 9.500 TL. yoksulluk nafakası, 2.000.000 TL. maddi, 1.500.000 TL. manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm davalının temyizi üzerine, Dairemizin 15.03.2013 gün ve 2012/15803 - 2013/7026 karar sayılı ilamıyla "davacı kadın yararına hükmolunan yoksulluk nafakası ile maddi ve manevi tazminatın çok olduğu" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece verilen 22.11.2016 tarihli son kararda, kadın yararına, aylık 8000 TL. yoksulluk nafakası ile 600.000 TL. maddi, 500.000 TL. manevi tazminata hükmedilmiştir. Ancak, tazminatlar yönünden yeniden verilen hüküm, bozma ile güdülen amaca uygun olmayıp, hükmedilen maddi ve manevi tazminat az olmuştur.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur durumları, paranın alım gücü, davacı kadının kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaati gözetilerek ve de Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak, davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.

Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Yoksulluk nafakasının niteliğine ve felsefesine günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası pek çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir.