Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2489 K.2019/1468

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından manevi tazminat talebinin reddi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince, davacı-davalı erkeğin haber vermeden eşini tek başına ortak konutta bırakarak ...’ya dönüp boşanma davası açtığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek, davacı-davalı erkeğin davasının reddine, davalı-davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-davacı kadın yararına aylık 600 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına (TMK m. 169-175), 12.0000 TL maddi tazminata, 8.000 TL manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar verilmiş, tarafların istinaf kanun yoluna başvurması üzerine, görevli ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 2017/190 Esas, 2017/190 Karar sayılı kararla; davacı-davalı erkeğin eşine haber vermeden, harçlık bırakmadan, eşini Talas'ta bıraktığı, tek başına ...'ya gelip boşanma davası açtığı, davalı-davacı kadının bir müddet müşterek konutta kalıp, komşuların maddi manevi yardımları ile hayatını idame ettirdiği,

davalı-davacı kadının kocasının ...'da boşanma davası açtığını öğrenince ailesinin yardımı ile ...'ya gelerek birleşen boşanma davasını açtığı, ilk derece mahkemesinin davacı-davalı erkeğe kusur olarak atfettiği güven sarsıcı davranışın son barışma olayından önceki davranışlar olup, davalı-davacı kadın son barışma olayından sonra davacı-davalı kocanın güven sarsıcı başka bir kusurunu ortaya koymadığı, bu yönde de bir iddiası olmadığı anlaşılmakla davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin kabulü hatalı olduğu kabul edilerek, davalı-davacı kadının istinaf taleplerinin tamamının reddine;

davacı-davalı erkeğin kusur belirlemesi ile davalı-davacı kadın lehine hükmedilen manevi tazminata yönelik istinaf talebinin kabulüne, diğer istinaf taleplerinin reddine karar verilmiştir.

apılan yargılama ve toplanan delillerden.

Bölge Adliye Mahkemesince davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı olmadığı kabul edilerek manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş ise de; mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlardan erkeğin eşini habersiz olarak ve harçlık vermeden ortak konutta bırakıp gitmesi sonrasında kadının bir süre ortak konutta yalnız kaldığı, komşularının maddi ve manevi yardımı ile geçinecek hale gelmesine sebebiyet vererek ekonomik şiddet uyguladığı, bu vakıanın kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı anlaşılmaktadır.

Davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları somut olayda gerçekleşmiştir. Bu husus gözetilmeden davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.