Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/2755 K.2019/1590

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen tazminatlar, nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm davacı erkeğin ise aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince, dinlenilen davacı tanıklarının beyanları soyut ve duyuma dayalı beyanlar olduğundan ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, davacı erkek tarafından hükmün tümü yönünden istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi 2017/62 Esas, 2017/164 sayılı kararla; davalı kadının eşine hakaret ettiği, davacı erkeğin ise kadını müşterek haneye almayarak birlik görevlerini yerine getirmediği ve hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, davacı erkeğin istinaf talebinin esastan kabul edilerek, tarafların boşanmalarına, kadın yararına 10.000 TL maddi ve 5.000 TL manevi tazminat ile 500 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; ... Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında davalı kadının da evin kapısını kırarak şiddet gösterdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekirken erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Yukarıda 2. bentte de açıklandığı üzere boşanmaya neden olan olaylarda; her iki eş de eşit derecede kusurlu olup, birinin kusurunu diğerinin kusurundan üstün tutmak mümkün bulunmamaktadır. O halde, eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez (TMK m. 174/1-2). Bu durumda; davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilecek yerde yazılı şekilde tazminatlara hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.