Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3232 K.2018/13603

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından tazminatların miktarı ile reddine karar verilen yoksulluk nafakası yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.11.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda sadakat yükümlülüğünü ihlal eden davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğunu kabul ederek tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına 10.000.000,00 TL maddi tazminat ve 200.000,00 TL manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile aylık 5.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına (TMK m.169,175) karar vermiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 27.03.2017 tarih 2017/422 Esas-2017/539 Karar sayılı kararla, tarafların diğer istinaf taleplerinin esastan reddine, davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, davacı kadın yararına 1.000.000,00 TL maddi tazminat ve 300.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.