Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3382 K.2019/1359

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından; kabul edilen erkeğin davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmü, taraflarca istinaf ve temyiz incelemesi talep edilmeyerek kesinleştiğinden erkeğin davasındaki boşanma talebinin konusuz hale geldiği anlaşılmaktadır. Bu durumda erkeğin boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerini takdir ve tayin eder (HMK m. 331/1). Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

3-İlk derece mahkemesi, boşanmaya sebep olan olaylarda; davacı-karşı davalı erkeğin annesinin tarafların evliliğine olumsuz yönde müdahale ettiği, bu müdahaleye erkeğin izin verdiği ve annesinin sözleri ile hareket ettiği, evine bir süreliğine gelip gitmediği, sonrasında da eşine barışmak istemediğini söyleyerek kadını ailesinin evine bıraktığı, davalı-karşı davacı kadın'ın ise eşinin ilk evliliğinden olan çocuklarına terbiye etme adına şiddet ve aşırı disiplin uyguladığı, çocukları istemediği, evliğin sona ermesine sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarını kabul ederek,

karşılıklı boşanma davalarının kabulüyle tarafların boşanmalarına, kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) isteklerinin reddine, ortak çocuğun velayetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuk yararına tedbir ve iştirak nafakasına, davalı-karşı davacı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına karar vermiştir. Davalı-karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ...

Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince 08.03.2017 tarih 2017/254 esas -2017/275 karar sayılı kararla; davacı-karşı davalı erkeğin annesinin tarafların evliliğine olumsuz yönde karıştığı, davacının da bu duruma müdahale etmediği, davalı-karşı davacı kadının da davacı-karşı davalının ilk evliliğinden olan çocuklarına kötü davranıp şiddet uyguladığı, aralarındaki tartışmalar sonucu davacı-karşı davalı erkeğin davalı-karşı davacı kadından evden gitmesini istediği, meydana gelen olaylarda ve tarafların ayrılmalarında tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek davalı-karşı davacının istinaf başvuru talebi esastan reddedilmiştir.

Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında eşit kusurlu olduğu kabul edilmişse de; davalı-karşı davacı kadının eşinin ilk evliliğinden olan çocuklarına terbiye etme adına şiddete yönelik davranışlarda bulunduğu, davacı-karşı davalı erkeğin ise annesinin evliliğe olumsuz yönde müdahalesine izin verip annesinin sözü ile hareket ettiği, evine bir süreliğine gelip gitmediği, sonrasında da eşine barışmak istemediğini söyleyerek eşini ailesinin evine bıraktığı anlaşılmakla evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru bulunmamıştır.

4-Yukarıda 3. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda erkek ağır kusurlu olup, boşanma sonucu kadın erkeğin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m.4) dikkate alınarak kadın yararına maddi tazminata (TMK m.174/1) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde maddi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.