Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3574 K.2018/13961

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, iştirak nafakasının miktarı, ziynet eşyası alacağı davasının reddedilen bölümü ve vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, ziynet eşyası alacağı davasının kabul edilen bölümü ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.12.2018 günü tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle her davanın açıldığı tarihteki olgulara göre değerlendirileceğinin tabi bulunması sebebiyle dava tarihinden sonra gerçekleşen sadakatsizlik vakıasının davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenmesi doğru değil ise de; boşanmaya sebep olan olaylarda eşine fiziksel şiddet uygulayan davalı-karşı davacı erkek ile birlik görevlerini yerine getirmekte ihmal gösteren ve güven sarsıcı davranışlar sergileyen davacı-karşı davalı kadının eşit oranda kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın niteliklerini tek tek saydığı ziynet eşyalarının kendisinden zorla alındığını iddia ederek aynen iadesini, aynen iade mümkün olmazsa bedelleri toplamı 38.450,00 TL'nin davalı-karşı davacıdan alınınarak tarafına verilmesini talep ve dava etmiş, talep edilen ziynet eşyalarından bilirkişi raporu ile varlığı ispatlananların aynen iadesine, aynen iade olmadığı takdirde bedelleri toplamı 7.031,99 TL'nin davalı-karşı davacı erkekden alınarak davacı-karşı davalı kadına verilmesine karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerle; davacı-karşı davalı kadın mahkemece kabulüne karar verilen ziynet eşyalarından fazlasının varlığını, zorla elinden alındığını, götürülmesine engel

olunduğunu, davalı-karşı davacıda kaldığını ispat edememiştir. Ancak, davalı-karşı davacı erkek 18.11.2013 tarihli duruşmada ziynet alacağı davasının 10.000,00 TL'lik bölümünü kabul ettiğini bildirdiğinden, davalı-karşı davacı erkeğin ziynet alacağı davasını kısmen kabul beyanı (HMK m. 308/1) doğrultusunda davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.