Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/3898 K.2019/2132

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine yönelik olarak tesis edilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından her iki dava yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı ve kadının manevi tazminat talebinin reddi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek "Davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminata yönelik istinaf talebinin 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-b-2. maddesi gereğince KABULÜNE, ... l.

Aile Mahkemesinin 16.11.2016 gün ve 2015/204 esas ve 2016/672 karar sayılı hükmün II) 6 numaralı bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine "Davalı-davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları gerçekleşmediğinden davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine yazılmasına, hükmün bu bendinin bu şekilde DÜZELTİLMESİNE" şeklinde karar verilmiştir.

Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f.l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).