Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/404 K.2018/12877

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; her iki dava yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı-davalı erkek tarafından açılan boşanma davasının "davacı-davalı erkeğin 14/02/2012 tarihli ihtar ile davalı-davacı kadınının ortak konuta dönmesini istediği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-davalı erkeğin, ihtar talep tarihinden önceki olayları affettiği en azından hoşgördüğünün kabulü gerekmektedir.

Bu nedenle affedilen en azından hoşgörülen vakıaların ise boşanma sebebi olarak ileri sürülemeyeceği" gerekçesi ile erkeğin davasının reddine karar verilmiş ise de; ihtar tarihinden sonrada davalı-davacı kadının birlik görevlerini yapmadığı, güven sarsıcı davranışlarına devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı-davalı erkek boşanma davası açmakta haklıdır.

Öyleyse erkeğin davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken, davasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.