Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4091 K.2017/10300

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ile maddi ve manevi tazminatın miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her iki davanın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı ... 22.11.2016 tarihli dilekçesiyle davacı-karşı davalı kadının boşanma davasında verilen boşanma kararı ile kendi boşanma davasının reddine hükmüne yönelik temyiz talebinden feragat ettiğini bildirdiğinden, bu yönlere ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Tarafların, kusur belirlemesi ve tazminatlara yönelik diğer temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle düğün yapmaktan kaçınan, eşine fiziksel şiddet uygulayan, eşine hakaret eden ve onu aşağılayan davalı-karşı davacı erkeğin, eşine ve ailesine hakaret eden ve onları küçük düşürücü davranışlar sergileyen davacı-karşı davalı kadına nazaran, boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun ve davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu 174/1-2 maddesi koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.