Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4094 K.2019/2129

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince boşanma ve ferilerine yönelik olarak tesis edilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının kabul edilen davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden istinaf edilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince tarafların eşit kusurlu oldukları ve kadının maddi ve manevi tazminat talebinin reddi gerektiğinden bahisle ilk derece mahkemesinin kararı düzeltilerek "Davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminata ilişkin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-b-2 maddesi gereğince kabulüne, ...

Aile Mahkemesinin 09/12/2016 tarih ve 2015/583 esas 2016/708 karar sayılı kararının 6. bendinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, yerine 'Davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1 maddesi koşulları gerçekleşmediğinden davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat talebinin reddine" yazılmasına, hükmün bu kısmının bu şekilde düzeltilmesine, davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmedilen manevi tazminata ilişkin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/l-b-2 maddesi gereğince kabulüne, ...

Aile Mahkemesinin 09/12/2016 tarih ve 2015/583 esas 2016/708 karar sayılı kararının 7. bendinin hükmün fıkrasından çıkarılmasına, yerine 'Davalı-karşı davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/2 maddesi koşulları gerçekleşmediğinden davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine' yazılmasına, hükmün bu kısmının bu şekilde düzeltilmesine" şeklinde karar verilmiştir.

Gerçekleşen hale göre bu konuda eda hükmü oluşturacak şekilde yeniden esas hakkında karar verilmemesi doğru görülmemiştir (HMK m. 353-f. l/b-2). Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönlerden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. (HMK m. 370/2)