Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4217 K.2017/14046

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 08.05.2017 gün ve 869-5585 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, ... Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26.09.2014 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, davalı- davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Mahkemece; "davalı- davacı erkeğin, eşi ile cinsel birliktelikten kaçındığı, davacı- davalı kadının ise bu nedenle üçüncü şahısların önünde eşinin onur, ... ve saygınlığını rencide edecek şekilde hakaretlerde bulunduğu" gerekçesiyle boşanmaya sebep olan olaylarda davalı- davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanma davalarının kabulüne, davacı- davalı kadın yararına yoksulluk nafakası (TMK m. 175) ile maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1-2) karar verilmiş, davalı- davacının ise tazminat talepleri reddedilmiştir.

Mahkemece verilen bu hüküm; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve boşanmanın fer’ileri yönünden davalı- davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 08.05.2017 tarih 2016/869 esas 2017/5585 karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş, onama ilamına karşı, davalı- davacı erkek tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Tarafların gerçekleşen ve mahkemece taraflara kusur olarak yüklenen davranışlarına göre; eşi ile cinsel ilişkiyi gerçekleştiremeyen davalı- davacı erkek ile, eşine başkalarının yanında salak, manyak, ibne, Allah belanı versin gibi sözlerle hakaretler eden davacı- davalı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilmelidir. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata karar verilemez (TMK m.174/1-2). Hal böyleyken, mahkemece davalı- davacının ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı yararına maddi ve manevi tazminata karar verilmesi doğru değildir.

Ne var ki, ilk inceleme sırasında bu yön gözden kaçırıldığından, davalı-karşı davacının; kusur belirlemesi ve davacı- davalı kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminata yönelik karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 08.05.2017 tarih 2016/869 esas, 2017/5585 karar sayılı onama ilamının, kusur belirlemesi ve davacı- davalı kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminatın onanmasına ilişkin kısmının kaldırılarak, hükmün bu bölümünün yukarıda gösterilen gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

04.12.2017 (Pzt.)