Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4576 K.2019/2268

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; reddedilen davası, kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf yoluna başvurulmayarak kesinleşmesine karşın, bölge adliye mahkemesince yeniden kadının davasına yönelik olarak boşanma hükmü kurulmasının usule aykırı olmakla birlikte sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre göre, davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

İlk derece mahkemesince davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin kabulüne aylık 300 TL yoksulluk nafakasının davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı erkeğin yoksulluk nafakasına ilişkin istinaf talebi ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 18/05/2017 tarihli, 2017/556 esas ve 2017/939 sayılı kararı ile kabul edilerek, kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge adliye mahkemesince davacı-karşı davalı kadının asgari ücretin üzerinde düzenli bir gelir ile çalışmaktayken, 20.06.2016 tarihinde iş akdinin sonlandığı, getirtilen işten çıkış bildirgesinde, davacı-karşı davalı kadının işten ayrılış nedeni kod 29 (işveren tarafından işçinin ahlak ve iyi niyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih) olarak bildirildiği,

yoksulluk nafakasına hükmedilebilmesi için, davacı-karşı davalı kadının kendi kusurundan kaynaklanmayan nedenle iş akdinin feshedilip işten çıkartılması gerektiği, davacı-karşı davalının kusurundan kaynaklanan sebeplerle, iş akdi feshedilmiş bulunduğuna göre, Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları davacı-karşı davalı kadın lehine gerçekleşmediğinden bahisle yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceği belirtilmiştir.

Buna karşın dosya kapsamına göre davacı-karşı davalı kadının iş akdinin işveren tarafından 20.06.2016 tarihinde sonlandırıldığı, bir başka anlatımla davacı-karşı davalı kadının kendi iradesi ile işten ayrılmadığı ortadadır.

Bölge adliye mahkemesince kadının kusuru nedeniyle iş akdinin sonlandırıldığı sabit kabul edilerek, bu kabül üzerine yoksulluk nafakasının reddi yönünde hüküm kurulmuş ise de işveren ve işçi arasındaki iş akdinin haklı nedenle fesh edilip edilmediği hususu eldeki boşanma davasında tetkik ve tespit edilemeyeceği gibi, dava dışı üçüncü kişi konumundaki işverenin Sosyal Güvenlik Kurumu’na tek taraflı beyanı esas alınarak oluşturulan işten ayrılış bildirgesinin kadının kusuru ile iş akdinin sonlandırıldığının kabülüne de olanak bulunmamaktadır.

O halde işveren tarafından iş akdi sonlandırılan, sürekli ve düzenli geliri bulunmayan davacı-karşı davalı kadın açısından yoksulluk nafakası koşulları gerçekleşmiş olup istinaf başvurusunun reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.