Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4647 K.2018/11719

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından ziynet alacağının reddi ve aleyhine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6, 6100 s. HMK m. 190/1). Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde, ayrıca ziynet eşyası alacağı talebinde bulunmuş, davalı-davacı erkek cevabında kadının evi terk edip gittiğini, ziynetlerin kadında olduğunu, kadının giderken ziynetleri götürdüğünü beyan etmiştir.

Davacı-davalı kadının tanığı ..., davacı-davalı kadının üç aylık gelinken bütün bileziklerini erkeğin aldığını ve borçlarını ödediklerini beyan etmiştir. Düğünde takılan takı paraları ve ziynet eşyaları kadına aittir. Toplanan delillerden ve dinlenen tanık beyanlarından düğünde takılan bileziklerin erkek tarafından alındığı, bu ziynetlerin kadına iade edilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece, kadının talep ettiği bilezikler yönünden davanın kabulüne karar vermek gerekirken reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.