Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4668 K.2017/12455

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, katılma yoluyla erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminat miktarları ile çeyiz alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında davacı-davalı erkeğin cinsel birliktelikten ve tedaviden kaçındığı, davalı-davacı kadının ise, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı eşinin telefonda konuşmasını istemediği, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre kadının tüm, erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.