Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4722 K.2018/11760

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, verilen ilk hüküm Dairemizce "Tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettiği, davacı erkeğin eşine şiddet uyguladığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalı kadının eşinin ailesini istemediği, kayınvalidesine hakaret ettiği, boşanmaya karar verilmesi gerekirken, davanın reddinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit kusurlu olarak kabul edilmiştir. Dairemizin bozma ilamında açıklanan tarafların kusurlu davranışlarına göre, davacı erkek, kadına oranla ağır kusurludur. Yanılgılı değerlendirme sonucu tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı kadın süresinde verdiği 31.01.2013 tarihli cevap dilekçesi ile boşanmanın fer'i niteliğinde olan maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinde bulunmuştur. Mahkeme tarafından harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından kadının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiş ise de; boşanmanın fer'i niteliğinde olan tazminat talepleri için ayrıca harç yatırılıp dava açılmasına gerek yoktur. Açıklanan nedenlerle davalı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.