Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/4856 K.2018/13248

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı dava dilekçesinde annesinin ölümü nedeniyle miras kalan taşınmazın, kendisinin miras payına düşen 3/8 hissesinin davalı babası tarafından haberi olmaksızın velayeten satıldığını, bedelinin davalı babası tarafından alındığını, ancak taşınmazın satışından elde edilen paranın kendisine verilmediğini belirterek TMK'nun 363.maddesi kapsamında 10.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ile verilen ilk hükümde davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizin 01.12.2015 tarih ve 2015/21218 esas ve 2015/22726 karar sayılı ilamı ile talebin TMK'nun 363, 462/1, 327 ve 356. maddeleri çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Bozmadan sonra davacı vekili 21.11.2016 tarihli dilekçesi ile dava değerini 56.250,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Ancak ıslah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir. (HMK m. 177/1). Yargıtayca hüküm bozulduktan sonra bu yoldan faydalanmak mümkün değildir (04.02.1948 tarihli 10/3 sayılı İçt. Bir. Kararı). Açıklanan sebeple, bu husus nazara alınmadan dava dilekçesinde belirtilen 10.000,00 TL'ye hükmedilmesi gerekirken bozmadan sonra yapılan ıslaha geçerlilik tanınmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.