Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5029 K.2019/5145

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan maddi ve manevi tazminat, kendisinin maddi ve manevi tazminat talebinin kabul edilmemesi ile kişisel ilişki nedeni yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30/04/2019 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ilk derece mahkemesince davacı kadına kusur olarak isnat olunan ev eşyalarını eşinden habersiz taşıma vakıasının davacı kadın tarafından istinaf yoluna başvurulmayarak davacı kadın yönünden kesinleştiği dikkate alındığında, ilgili bölge adliye mahkemesince bu kusurun gerekçeden çıkarılması doğru değil ise de; belirlenen ve gerçekleşen kusur durumlarına göre de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı erkeğin, davacı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi kararıyla velayeti davacı anneye bırakılan ortak çocuk 12.10.2015 doğumlu ...ile davalı baba arasında kurulan kişisel ilişki davalı erkek tarafından istinaf edilmiş, ilgili bölge adliye mahkemesince davalı erkeğin bu yöne ilişkin talebi kabul edilerek, ortak çocuk ile davalı baba arasında yeniden kişisel ilişki kurulması kararlaştırılarak ilk derece mahkemesince belirlenen kişisel ilişki süreleri değiştirilmiştir.

Ancak, inceleme tarihi itibariyle tarafların ortak çocuğu Gülce'nin yaşı dikkate alındığında, davalı baba ile ortak çocuk arasında, babalık duygularının tatmini de dikkate alınarak yaz tatillerinde ve hafta sonlarında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasının, çocuğun sağlığını, ahlaki ve bedensel gelişimini tehlikeye düşüreceğine ilişkin bir delil bulunmadığına göre, ortak çocuk ile davalı baba arasında yaz tatillerinde ve hafta sonlarında yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmaması doğru görülmemiştir. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.