Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/5097 K.2019/1290

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflarca karşılıklı olarak Türk Medeni Kanunu'nun 166/1 maddesine dayalı olarak açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda... 2. Aile Mahkemesinin 2014/862 esas, 2016/674 karar sayılı kararıyla, davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve davalı-karşı davacı erkek tarafından açılan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından katılma yolu ile tazminat miktarları, davalı-karşı davacı erkek tarafından asıl davanın kabulü ile kendi davasının reddi yönünden istinaf edilmesi üzerine.

Ankara bölge adliye mahkemesinin 2017/277 esas, 2017/327 karar sayılı kararıyla, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu, davacı-karşı davalı kadının az kusurlu olduğu kabul edilerek erkeğin davasının kabulüne karar verilmiş, ancak kadının boşanma davası ile ilgili hüküm kurulmamıştır.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, davalı-karşı davacı erkeğin ise eşine hakaret ettiği ve fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. O halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Bölge adliye mahkemesi tarafından istinaf kanun yoluna getirilmek suretiyle henüz kesinleşmemiş davacı-karşı davalı kadının boşanma davası ile ilgili de karar verilmesi gerekirken hüküm kurulmaması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.